WCC Nieuws

WCC 2014

Fotogalerij

Filmgalerij

Sessies 2011

Sessies 2012

Tip: Foto's zijn te vergroten door er op te klikken!

Eindelijk hebben we vis op de mat.


Na 4 dagen van afzien hebben we onze tactiek voor de zoveelste keer aangepast en  is het ons eindelijk gelukt om een vis te vangen.  Vanaf de eerste dag  ging iedereen gelijk opzoek naar diepte omdat dat dit volgens de lokale vissers de manier was om vis te vangen op dit stuk. Dieptes van 8 tot 15 meter waren geen uitzondering maar niemand ving vis op stek 9 na, zij hadden ondertussen al 3 vissen gevangen. Terwijl iedereen steeds verder en dieper ging vissen gingen wij het steeds dichterbij zoeken .  Dichter bij de kant loopt het langzaan af naar ongeveer 2a 3 meter diep maar de bodem is hier bezaaid met wier van soms wel 2 meter lang waardoor het vissen daar erg moeilijk is. Toch zijn we opzoek gegaan met de lowrence visvinder, na lang zoeken vonden we stukken tussen het hoge wier waar het veel dunner was en het als een deken van ongeveer 15 cm over de bodem lag. Hier zijn we met 2 hengels op gaan vissen met een lange onderlijn van 45 cm met daar aan een Coco&Banana  popup die 25 cm hoog stond. Op deze manier staat de bollie zo’n 10-15 cm boven heb wier waardoor de vis deze witte boillie goed kan pakken zonder dat alles vast in het wier zit. Rond 03.00uur vannacht waren we dus ook zo blij als een kind dat de hengel van Ron afging en ik hem binnen een minuut met de boot het meer op zag gaan. Toen begon het wachten voor mij, ik zag zijn hoofdlampje van links naar rechts en weer terug gaan. Het leek wel een uur te duren tot ik opeens zijn hoofdlampje mijn kant op zag komen. Toen hij bijna bij de kant was vroeg ik,heb je hem? Zijn antwoord was losgeschoten… op het moment dat ik net wilde gaan staan vloeken zei hij ‘grapje’. We hebben ons feestje toen zachtjes gevierd om niemand wakker te maken, wel werd er gebeld om de vis te wegen en deze bleek uiteindelijk 11,8 kg zwaar te zijn. In de ochtend werden er foto’s gemaakt waarna de vis weer rustig terug werd gezet.
Onze nieuwe tactiek is nu om de buren te doen geloven dat we de vis op 12 meter diepte hebben gevangen en dat werkt. Ze kwamen om de beurt vragen waar we hem hebben gevangen en wij zeiden met een staal gezicht 12 meter. Je zult het niet geloven maar een uur later zien we ze gelijk 150 meter het water op gaan opzoek naar 12 meter terwijl we de vis nog geen 50meter uit de kant hebben gevangen.  Straks aan het eind van de dag leggen we onze lijnen weer uit op de ondiepe stukken in de hoop dat we de laatste nacht nog een mooie vis bij zullen vangen.


Nog altijd geen vis, maar…

We hebben nog altijd geen vis en zitten op een stuk van ongeveer 40 teams. Op dit stuk is afgelopen nacht een eindelijk een vis gevangen. Dat is hoopgevend, er zit dus iets van vis aan deze kant. Een Engelsman die op stek 6 zit vertelde ons dat ze vanacht vis hebben zien en horen springen. Verandering van tactiek Tot nu toe hebben we alleen op erg diep water zitten vissen om het wier te vermijden, 10, 12, 14 en 17 meter. Maar gisterenavond bij het uitvaren zagen we op onze visvinder karper op 5 a 6 meter diepte terwijl het daar 9 meter diep was. En nu we horen dat er vis zit en door meerdere mensen gezien is wordt het een en ander aangepast. Wij hebben van Holland Nautic (de Importeur van Lowrance in Nederland) een visvinder gekregen van het type downscan. Daarmee kun je ongelofelijk goed de bodem mee bekijken.

Het lijkt wel een onderwatercamera!

Door deze dieptemeter gaan we nu midden in het wier vissen op de wat schonere plekken. Verder wordt er op een hengel een zig-rig gemonteerd op 3 meter van de bodem en die op 9 meter diepte gelegd. Dus de nieuwe tactiek: 6 meter (in het wier), 9 meter Zig rig), 10 en 12 meter.. Er schijn een vis van 24kg gevangen te zijn maar de informatie is hier nihil…. Ron van den Bergh en Remco Akkermans


We zijn begonnen!

De wekker stond op 06.00uur maar we waren al lang wakker, iedereen op de camping was al vroeg bezig om zo snel mogelijk naar hun stek te kunnen gaan. Wij zitten op Richworth 4 en hoeven gelukkig niet lang te rijden vanaf de camping, eenmaal aangekomen was het gelijk erg hectisch. Iedereen moest langs het zelfde smalle wegetje en ja dat valt niet mee met die vol geladen wagens. Toen we eindelijk aan het water stonden gingen we opzoek naar onze stek, vanaf stek 3 zagen we een bordje staan op ongeveer 150 meter afstand dus wij dachten dat moet hem zijn. Eenmaal aangekomen bleek dit al stek 5 te zijn en toen werd duidelijk dat we hier erg dicht op elkaar zitten. Er zit maar net 70meter tussen de stekken en dat op een meer met een oever lengte van 43 km. Maar goed we gaan er voor dus hup alles in de boot en zo richting onze stek waar we ons kamp voor de aankomende 5 dagen hebben opgebouwd. Alles was op tijd klaar waardoor we nog even konden genieten van een lekkere lunch terwijl we over het meer uitkeken dat er nog ‘rustig’ bij lag! Om 14.00uur begon de wedstrijd en ik zat gelijk in de boot om mijn hengels uit te varen tot ik wat gerommel  hoorde, de wind begon opeens flink aan te trekken en het werd ineens erg donker om ons heen. Gelukkig was ik snel klaar maar toen Ron het water op ging kwam de regen al met bakken uit de lucht. Regen, wind,  omweer en golven van 60cm hadden een nat pak tot gevolg, maar we waren eindelijk aan het vissen.

Na deze bui was het tijd om even langs onze Italiaanse buren te lopen en te kijken of we nog wat informatie konden winnen over deze stek. Tijdens de stek loting was ons opgevallen dat er erg veel Italianen aan onze kant zaten en hoopte we dat dit geen toeval was. Tijdens onze voorbereiding hadden we deze kant al op onze lijst staan van stukken waar we eventueel wel kans hoopte te maken om een vis te vangen. Onze buren vertelde dat zij vaak op dit stuk vissen omdat hier de grotere vissen gevangen worden maar in grote hoeveelheden,  dat wil waarschijnlijk zeggen dat we hier de wedstrijd niet zullen gaan winnen maar wel kans maken op een hele mooie vis.  Ook bevestigden de buren ons vermoeden dat we rustig aan moesten doen hier met  ons voer omdat het hier vaak gaat om kleinere groepen vissen.  Jammer genoeg zitten er aan onze rechter kant jongens die de eerste dag misschien we 50kg aan voer in het water hebben gegooid waardoor het een en ander wel verpest kan zijn voor iedereen, zeker omdat we zo dicht bij elkaar zitten.  Maar wie weet het blijft vissen en we zitten hier goed, we hebben hier diepte en kunnen net achter het wier vissen dus nu maar hopen dat die ene dikke vis bij ons langs komt!

Voor ons team (JRC world) event goed nieuws : JRC team Michele Bettucci – Daniele Passeri hebben al een vis en dat moedigt ons alleen maar aan om nog beter ons best te doen. We hebben op dit moment nog geen resultaten van het andere Team Larysa Switlyk – James Vincent.

Remco Akkermans en Ron van den Bergh

 

 


Nieuws!

Na mijn bezoek aan Bolsena was duidelijk dat we een veel betere visvinder/dieptemeter nodig zullen hebben, eentje die het wier en de wiervrije plekken goed kan tonen. We dachten eerst nog aan een onderwatercamera, maar daar heb je in het donker niet veel aan.

Dus zoeken op het internet naar een visvinder die dat wel kan. Het werd snel duidelijk. Er is maar een merk die dat werkelijk kan en dat is Lowrance.  Zij liggen met hun DSI-techniek lichtjaren voor op de concurrentie.

Kijk maar eens hier hoe goed het wier op de bodem zichtbaar wordt.




Wij zijn blij dat de firma Holland Nautic, de importeur van Lowrance in Nederland, ons wil en kan helpen.

Tijdens de WCC kunnen we deze apparatuur goed gebruiken om de hotspots te vinden. En dat zou weleens het verschil kunnen maken …



 

 

 


Livestream beschikbaar

Nieuws: er is een livestream (webtv) beschikbaar voor de World Carp Classic.
Je kunt nu al kijken naar de video’s van eerdere jaren.

WCC Livestream


 

Vers van de pers

Met gepaste trots delen wij mee dat naast onze trouwe sponsoren JRC en Berkley Gulp nu ook De Karper/Beet zich hebben aangesloten om ons te steunen tijdens de World Carp Classic 2012 op het gigantische Bolsena-meer in Italië. Daarom zal Team eBizu, net als vorig jaar tijdens de CAWC op de St-Lawrence rivier in Amerika, tijdens de wedstrijd dagelijks verslag uitbrengen op JRC Blog en nu ook Karper Magazine

Groeten

Ron & Remco



Eerste Sessie 2012:  Een droomstart!!! 😉

Zo, mijn eerste sessie van 2012 zit er op en het was een droomsessie:

13 dertigers, 5 veertigers, 1 vijftiger en een zestiger.

Hier al een voorproefje van een zeer mooie veertiger..

 

Negreloube 2012


Speciale aanbieding!

Na jaren van vissen op karper merk ik van mezelf dat ik een visser ben die het graag simpel houdt. Soms vraagt een water toch een speciale aanpak om tot succes te komen.  Zo ook het water wat ik onlangs beviste tijdens een 4-daagse sessie.  Het water was voor mij bekend terrein, want ik had hier een jaar of 17 geleden  (in de tijd dat we nog met houten haken visten zeg maar) ook al een paar sessies  gehad. Bij aankomst blijkt na wat gesproken te hebben met wat lokale Fransen dat het water ondertussen een stuk taaier is geworden vergeleken met  vroeger. De bezetting is een flink stuk dunner geworden door een vissterfte die hier een aantal jaar geleden heeft plaats gevonden en doordat er nu bijna overal wier groeit. Dit vraagt dus om een andere aanpak dan vroeger.  Na 2 dagen toch gevist te hebben met een normaal loodsysteem zonder resultaat, ben ik gaan zoeken naar een manier waarmee ik mijn aas beter kon presenteren tussen het vele wier.  

De chodrig was een ideale manier om mijn aas (single hookbait) te presenteren, net boven het wier dat zich  zelfs nu al in het vroege voorjaar  compleet over de bodem verspreid had. Ik had hier weinig ervaring mee maar gelukkig had ik wel wat leadcore helicopter leaders van JRC bij me.

 

 

 

Samen met een Connect 2 haak was dit de ideale combinatie! Binnen een paar uur was het gelijk prijs, een mooie spiegeltje was het resultaat.

Het vertrouwen was er maar het werd stil na deze vis. Ook de lokale Fransen vingen niets meer; zij visten vanwege de hitte ook allemaal met een single hookbait. De vissen waren totaal niet actief, dus extra voeren had geen zin. Er ging weer 24uur voorbij zonder beet en de laatste nacht was alweer in zicht.  Ondertussen was ik in staat om mijn onthaakmat op te vreten en dacht bij mezelf: ‘Waarom lukt het me nu niet om toch een paar vissen te verleiden tot azen?’ Tijdens het rommelen in mijn vistas kwam ik een zakje pineapple-pellets tegen. Dit is misschien wel iets, toch single hookbait maar met een extra bedje met voer die goed wat attractie verspreid.  Maar hoe bevestig ik dit aan mijn systeem?  Met een pva-zakje, ja dat is een goed idee, maar hoe bevestig ik dit aan de chodrig? Na flink wat pva-zakjes te hebben versleten ben ik op het idee gekomen om hem eerst over het leadcore te rijgen voordat ik alles aan mijn hoofdlijn knoop. De haak werd voorzien van een pva-foampje, snel ingooien en afwachten.  Gelukkig duurde het niet lang voordat ik toch een aanbeet kreeg. Na een stevige dril lag er een mooie spiegelkarper op de kant; zou het systeem dan toch werken?! Die laatste  nacht ving ik nog 3 vissen en kon ik toch nog tevreden naar huis rijden. Zo zie je maar, ook al hou je van erg simpel vissen, soms moet je iets speciaals doen om tot succes te kunnen komen.

 

Op naar het volgende avontuur,

Remco Akkermans.


Bolsena trailer

Team eBizu will be there!!

Ons nieuwe filmpje is klaar. klik hier om hem te starten

 

 


Eindelijk is hij af!!

Natuurlijk hebben we ons avontuur tijdens de Carp Angling World Championship 2011 vastgelegd. In deze film nemen we je mee naar de geweldige St. Lawrence rivier waar we uiteindelijk als 32e eindigden, nieuwe vrienden ontmoetten, maar vooral ongelofelijk veel plezier beleefden. Nu is het weer aftellen tot de volgende uitdaging. THE WORLD CARP CLASSIC 2012 in Italië.

Op het vulkanische meer van Bolsena zullen 160 teams de strijd met elkaar aangaan. Wij zijn erbij en zullen weer volop verslag uitbrengen via deze site en de blog van JRC.

Groeten, team eBizu.

 


Het einde

Gisteren hebben we veel problemen gekregen met onze Oekraïense buren. Nadat ze onze methode van vissen al compleet hadden gekopieerd, begonnen ze nu ook steeds meer richting onze stek te vissen en op het laatst zelfs helemaal òp onze stek. We hebben tweemaal een klacht ingediend bij David Moore, maar dat leverde helemaal niets op. Hij kwam wel kijken en legde hun uit tot waar ze konden vissen, maar dat interesseerde ze blijkbaar niets. Zeer teleurstellend dus. We hadden zelfs geen zin meer om te vissen, maar hebben uiteindelijk toch gewoon doorgezet. Alleen al om het hun niet te gunnen dat ze volledig op onze stek zouden kunnen vissen.

Nu het positieve.

We zijn vanwege de Oekraïners veel verder vanaf links gaan voeren waardoor het voer hen niet kon bereiken. We hebben hierdoor nog wel resultaat gehad. We wisten nog twee vissen te vangen, een van 17,9 en een van 16 lbs.

(more…)


Woensdag

Zoals gezegd, zijn de mensen hier heel aardig. De mensen die achter onze stek die in een werkelijk prachtig huis wonen, hebben gisteren speciaal koekjes voorons gebakken (havermout met chocolade. Erg lekker.


(more…)


Eindelijk de eerste vis.

De dag eindigde gisteren zonder beet, maar we zágen ook totaal geen vis bij onze stek. Gelukkig veranderde ondertussen het weer en we hoorden nu ook voor het eerst vissen springen. Vol vertrouwen gingen we de nacht in. Maar op één winde na bleef het stil en was het dus weer een teleurstelling dat we deze morgen nog steeds geen enkele vis gevangen hebben.

Ook bij de stekken naast ons is het nog steeds stil en ook daar zie je het vertrouwen afnemen. En toen ging er ineens een hengel van Ron af! De hengel die dicht in de kant lag ging er als een speer vandoor. Helaas, Ron had de hengel maar net in zijn handen toen de druk plotseling verdween. Lijnbreuk!! Wat een kater!! Maar hee, er zat vis in de buurt!! Snel werd er weer gevoerd in de hoop dat er meer vissen zaten. Het duurde dan ook niet lang totdat mijn hengel afging. Na een korte maar stevige dril was onze eerste vis een feit. Hij was niet groot maar met 13,13 lb staan we nu wel op het leaderboard. Hopelijk volgen er nog meer vissen. De Nederlanders op stek 38 zijn ondertussen ingehaald door een aantal andere teams, het zal dus moeilijk voor hun zijn om bij te blijven. Vooral in de buurt van Massena zijn er deze nacht op sommige stekken grote aantallen vis gevangen. Nu maar hopen dat er óók vis naar ons toekomt zodat we er de komende dagen nog een paar bij kunnen vangen.

Ron en Remco.


Wat je niet in de hand hebt.

Gisterenochtend hebben we in twee etappes alle spullen naar onze stek gebracht. Omdat we er de avond ervoor al vis gezien hadden, hadden we er veel zin in. Toen we bijna klaar waren met uitpakken kwam de eerste cameraploeg (nou ja ploeg…. 😉 één vrouw met een camera) langs om ons te interviewen, wat ook voor ons nieuw was. Op zichzelf verliepen de opnames allemaal goed. Een uur later kwam de volgende cameraploeg. Voor mijn gevoel ging het bij mij de eerste keer beter, maar eigenlijk verliep ook hier alles redelijk goed.

Vanaf 13.00 uur hadden we veel gevoerd en om 15.00 uur mochten we beginnen met vissen wat we dus ook meteen deden. Een onoverkomelijk probleem op deze stek is echter de stroming. Het is hier onmogelijk om op afstand te vissen, en al zou het wel kunnen, dan ligt je voer in zee…
Dus langs de kant vissen.

Vooral ik was niet erg blij met de loting. De enige plaatsen die ik nou net niet wilde hebben, liggen in Waddington. En natuurlijk, waar zitten we: in Waddington! Het is nu maandagochtend en bijna niemand heeft hier een vis gezien. Behalve Albert Oosterwold en Herman Langes die op stek 38 zitten. Zij hebben al wel gevangen. Stek 38 is overigens in de haven zelf. Wij denken dat als zij het goed aanpakken zij de wedstrijd zelfs kunnen winnen. Ze hadden echter wel het probleem dat er gisteren een baarstoernooi in die haven was, waarbij er zeer veel vanuit boten gevist werd. Dit had de organisatie van het CAWC eigenlijk moeten weten. Een aantal van die baarsvissers waren niet vriendelijk, zeg maar op het onbeschofte af. Maar gelukkig is de Godfather van het baarsvissen (Ray Scott) hier op het toernooi aanwezig en die heeft ingegrepen waarna het weer rustiger werd. Grappig detail: Albert en Herman beschouwden stek 38 als een slechte stek en ze baalden er flink van dat ze daar zaten. Het was echter één van onze top 5-stekken….. Hadden we toch nog iets goed gezien…..

Ik hoor trouwens net dat zij inmiddels al 11 vissen hebben.

Over de plek van onze stek zelf en de mensen die hier achter wonen niets dan goeds. Iedereen is zeer aardig en behulpzaam. We zitten op een prachtige stek. Nu nog vis, en dan is het helemaal compleet.

Ron van den Bergh


Tijd om te gaan vissen

Gisteren was de grote opening van de Carp Angling World Championship 2011. In de Waddington Arena was het een drukte van jewelste toen alle deelnemers samenkwamen voor het trekken van hun stek waar ze de aankomende 115 uur non-stop zullen strijden voor de overwinning in deze prachtige wedstrijd. Tijdenhttp://www.ebizu.nl/wp/wp-admin/post.php?post=186&action=edit&message=6s de opening was er ook een kleine visbeurs dus Ron en ik waren lekker op tijd aanwezig om een kijkje te nemen. Het is leuk om te zien dat het karpervissen zich de afgelopen jaren in Amerika flink heeft ontwikkeld. En dat er vooral steeds bewuster met de karper wordt omgegaan. Je merkt ook dat de Amerikanen het helemaal geweldig vinden dat er vissers helemaal vanuit Nederland komen om deel te nemen aan deze wedstrijd. Het was dan ook erg leuk om gezellig met iedereen te praten over vissen en te horen hoe iedereen dit beleeft.

Op naar het podium

(more…)


Inschrijving

Dinsdag hebben we niet gevist, maar zijn we ons gaan inschrijven. De ontvangst was geweldig. De vrouw die de inschrijvingen doet (Kathleen Kelly-Ori) kennen wij enkel en alleen van Facebook. Toen wij de kamer inliepen begon ze meteen te roepen “Remco and Ron are here!!” Alsof we elkaar allang kenden en elkaar een hele tijd niet meer gezien hadden. Na wat gepraat over koetjes en kalfjes hebben we de trekking gedaan. We trokken nummer 13 waar we erg blij mee waren. Ondertussen was ook David Moore binnengekomen en hij vertelde dat de definitieve stekkenlijst net klaar was. Hij was zo vriendelijk om ons de stekken op de kaart te tonen en iets over elke stek te vertellen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Dinsdag hebben we niet gevist, maar zijn we ons gaan inschrijven. De ontvangst was geweldig. De vrouw die de inschrijvingen doet (Kathleen Kelly-Ori) kennen wij enkel en alleen van Facebook. Toen wij de kamer inliepen begon ze meteen te roepen “Remco and Ron are here!!” Alsof we elkaar allang kenden en elkaar een hele tijd niet meer gezien hadden. Na wat gepraat over koetjes en kalfjes hebben we de trekking gedaan. We trokken nummer 13 waar we erg blij mee waren. Ondertussen was ook David Moore binnengekomen en hij vertelde dat de definitieve stekkenlijst net klaar was. Hij was zo vriendelijk om ons de stekken op de kaart te tonen en iets over elke stek te vertellen.


2e Testdag

Op de eerste testdag hebben we 23 runs gekregen maar nogal wat vis verspeeld.

Lijnbreuk, losschieters, etc. Voor de tweede testdag hebben we ons materiaal dan ook flink aangepast.
Een groot probleem op de eerste dag was dus het doorsnijden van de lijn door mosselen. Om dit probleem op te lossen hebben we op elke hengel een voorslag van spiderwire in 80 lbs gezet.
Om het losschieten te voorkomen hebben we de onderlijnen aangepast. We gebruikten als haak de Connect 1 (maat 4) en als onderlijn de Cocoon Coated braid.
Verder hebben we de onderlijn nog ingekort om het haken in de onderlip te bevorderen.

Onze aanpassingen hadden veel succes: we kregen 26 runs waarvan we er 22 wisten te vangen. Een hele verbetering dus ten opzichte van de eerste testdag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Eindelijk aan de rivier.

Na een vlotte reis waarop we veel bekijks hadden op het vliegveld met al onze spullen, kunnen we eindelijk  gaan vissen. We hebben er lang naar uitgekeken en het was dus ook geweldig dat we gisteren onze eerste testsessie konden maken aan deze immens grote rivier.

 

De rivier is soms kilometers breed, er komen boten voorbij van meer dan 300 meter lang en zo hoog als een flatgebouw dat je je afvraagt “waar moet ik beginnen”. Maar gisteren was het dan zover, in een testsessie van een uurtje of zes werd het voer en het materiaal getest om een goede indruk te krijgen van hoe we hier te werk moeten gaan.

(more…)


Zomersessie op rivier de Lot

Door: Remco Akkermans

Vissen tijdens de zomervakantie
Soms moet je als visser blij zijn dat je vriendin ziet wat het met je doet als je lekker kan gaan vissen en zegt: neem gewoon je hengels mee om een paar dagen te vissen tijdens de 3 weken dat we in Frankrijk verblijven. 😉
Na goed overleg besloten we dus het eerste gedeelte van de vakantie lekker van de rust te genieten om daarna naar de rivier de Lot te gaan.
Aangezien Ron en ik volgende maand vertrekken naar Amerika voor de Carp Angling World Championship 2011 is dit de ideale manier om onze boilies van Berkley Gulp! te testen.
Zo kan ik kijken hoe de boilies zich houden op de rivier en of ik er goed mee kan vangen; niet geheel onbelangrijk natuurlijk.
3 augustus is het eindelijk zover, Cindy en ik reizen door naar onze nieuwe camping.
Met een campingplaats rechtstreeks aan het water zal ik de aankomende week vooral ‘s nachts vissen en overdag lekker met Cindy gaan genieten van de mooie omgeving van de Lot.
Toen we na een vlotte reis aankwamen, kwam ik er gelijk achter dat het niet makkelijk ging worden hier. Er lag zoveel wier in het water dat normaal vissen onmogelijk was.
Dus het was eerst tijd voor een grote schoonmaak: duikbril op en het water in.
Na bijna 2 uur in het water te hebben gelegen en met kramp in beide benen kon ik weinig verschil zien. Omdat het al wat later werd besloot ik om toch maar gewoon mijn hengels in te gooien en te hopen dat met een pva-zak om de haak, de rig toch nog goed op de bodem komt te liggen. Lees Verder


De ideale karpervisvakantie met een reuzenschildpad!

Door: Parry Vermeulen

turkijeEnkele jaren geleden maakte ik kennis met het mysterieuze Koycegiz-meer in Turkije. Vanaf de karperboulevard, direct voor het zeer gezellige familiehotel Flora, vingen we toen diverse schitterende Turkse spiegelkarpers tot 20 kg. Toch was mijn karperhonger daar nog niet gestild; er zijn op dit zo nog altijd goed als maagdelijke superwater al 32 kg+ karpers gevangen en gezien de enorme hoeveelheid natuurlijk voedsel (waaronder grote scholen garnalen!) ben ik ervan overtuigd dat het nog veel zwaarder kan hier. Het zou zo maar kunnen dat het nieuwe wereldrecord binnenkort niet vanuit een ‘kweekvijver’ in Frankrijk komt, maar vanuit het zonnige Turkije…

Het is absoluut niet de bedoeling om met dit artikeltje alleen maar reclame te maken voor het Flora Hotel of visgids Franky Wauters, maar ik moet gewoon eerlijk toegeven dat onze laatste visvakantie hier in één woord GEWELDIG was! Het hotel ligt op 20 meter van het prachtige Koycegiz-meer en het personeel zorgt dat je niets te kort komt. Ook Franky doet er alles aan om je een heerlijke tijd te laten beleven; het liefst met een paar dikke (record)karpers natuurlijk.
Nu zijn wij (Yvonne, Delano en ondergetekende) niet met de instelling gegaan om superfanatiek 24 uur per dag te vissen daar, maar gewoon om een gezellige visvakantie te beleven en lekker te genieten in het warme Turkije. We visten dan ook alleen overdag en ’s avonds was er tijd voor ander vertier, dat bestond uit terrasjes pakken, poolbiljart spelen, Turkse livemuziek luisteren enz. Lees Verder


Fauna Hengelsport All American Angler Karperstudiegroep Nederland Karper Karper Karper